GROSSGLOCKNER BERGLAUF

Zoals sommigen al weten wil ik in de zomervakantie nog weleens een bergloopje meedoen. Was dat de afgelopen twee jaar de Ötscher marathon (zie verslag op deze site) deze zomer had ik mijn zinnen gezet op een wat kortere bergloop. De 13 km lange bergloop in het Gross-Glockner massief (Oostenrijks hoogste berg) start in het kleine plaatsje Heiligenblut. Nu is 13 km voor de meesten onder u een afstand die goed te doen is. Normaal zou ik zo’n 45 tot 48 min onderweg zijn. Echter de 1500 hoogtemeters maken het een heel ander verhaal.

Op de woensdagavond training in Zevenaar was ik er al achter gekomen dat Marianne Versloot ook met haar gezin in Heiligenblut zou zijn. Ook zij wilde zich aan deze bergloop wagen. Op basis van mijn halve marathontijd mocht ik in de eerste groep starten. Het was al gelijk duidelijk dat hier de beste berglopers op af kwamen. Om mij heen vele afgetrainde koppies en spieren als ijzeren kabels strak langs de benen.

Na de start eerst een vrij vlak stuk over asfalt. Al gauw werd het heel steil en het asfalt hield ook op. Aan alle kanten werd ik voorbijgelopen op het eerste steile stuk terwijl ik ongeveer al op mijn maximale hartslag liep. Bij de eerste waterpost was het even wat vlakker, maar ook maar heel even want nu kwam een lang stuk over smalle bergpaadjes door het bos. Bergwandelaars kennen dit soort stukken maar al te goed. Boven de boomgrens kwam het enorme Gross-Glockner massief in beeld, een geweldige ervaring. Helaas lag de top in de wolken, maar het uitzicht op de besneeuwde bergen en de enorme gletsjer was overweldigend. Ik stopte een paar seconden om te kijken en een steentje uit mijn schoen te vissen. Langs een groot gletsjermeer was het min of meer vlak en kon ik even mijn lange passen kwijt. Ik haalde weer wat mensen in en voelde me alweer wat beter. Na wat geklauter kwam het bordje van de laatste km in zicht. Dit kon een mooie tijd worden dacht ik nog, dacht het dus verkeerd. Het werd de langzaamste wedstrijd km uit mijn hardloopcarrière. Was ik zo kapot? Nee, het was gewoon te steil. Ik deed 13 minuten over 1 km! Marianne zelfs 18 minuten. Maar dat was heel normaal op dit parcours! (de winnar deed er 9 minuten over) Daar was dan eindelijk de finish op de Franz-Jozef Höhe (2600 meter). In mijn geval na 1 uur en 47 minuten op plaats 160 van de 800 lopers. De winnaar, wereldkampioen berglopen Johnathan Wyatt uit Nieuw Zeeland, deed er 1 uur 12 over. Marianne een geweldige 2 uur 12. Als je bedenkt dat we hier niet specifiek voor kunnen trainen een mooie prestatie, maar vooral een mooie belevenis.

De organisatie in Heiligenblut was perfect. Alles tot in de details goed geregeld. Ik had samen met vrouw en kinderen een runners-package met een overnachting. Al met al heel veel waar voor je geld met deelname aan pastaparty, eten en drinken na de finish, vervoer met bus voor de supporters en twee keer gratis over de tolweg. Opgeschrikt door de toestanden bij de Zugspitze bergloop in Duitsland (verschillende doden door zware sneeuwval en zeer lage temperaturen) kreeg iedere deelnemer bij de finish een deken. Ondanks dat het niet echt koud was geen overbodige luxe. Zodra je stopt koel je razendsnel af. Wil je aan een bergloop meedoen dan is dit een hele mooie!

Stefan Blonk